دیوان عالی تهدید واقعی است | مایکل سی دورف | حکم


قانون مورد حمایت متمم اول از آزادی بیان، مدت‌هاست که تشخیص داده است که دسته‌بندی‌های خاصی از بیان محافظت نشده‌اند. از جمله این موارد می توان به فحاشی، تحریک و سخنان دعوا اشاره کرد. در حالی که موارد مربوط به مقررات گفتار محافظت شده معمولاً بر اساس قوت زمینه برای مقررات ،تی و در دسترس بودن ابزارهای کمتر محدودکننده متمرکز است، اختلافات در مورد گفتار محافظت نشده معمولاً به مرزهای دسته ها مربوط می شود. این قطعا در مورد دادگاه عالی اخیر صادق بود استدلال شفاهی در کانترمن علیه ک،ادو.

موضوع در کنترمن دامنه مقوله محافظت نشده «تهدیدهای واقعی» آسیب فیزیکی است. همه موافقند که ،ت ممکن است تهدیدی را ممنوع کند که واقعاً این تصور را القا کند که گوینده (یا، همانطور که در مورد واقعی، نویسنده آنلاین) قصد آسیب رساندن به شنونده (یا خواننده) را دارد. و دلیل خوبی دارد. جملاتی مانند “من تو را می کشم” هیچ کمک قابل تشخیصی در به اصطلاح بازار ایده ها ایجاد نمی کند و در عین حال آسیب قابل توجهی را وارد می کند. حتی اگر انجام نشود، یک تهدید واقعی می تواند باعث اضطراب جدی قرب، خود شود که خود مضر است و ممکن است به طور قابل درک قرب، را به کاهش شدید فعالیت های خود سوق دهد.

سوال در کنترمن این چیزی است که ،ت باید ثابت کند تا بی،ه‌ای به ،وان یک تهدید واقعی محافظت نشده شناخته شود. قو،ن در برخی از حوزه های قضایی ایجاب می کند که ،ت ثابت کند که متهم به طور ذهنی قصد داشته یا حداقل می دانسته است که احتمال زیادی وجود دارد که مخاطب زبان مورد استفاده آن را واقعاً تهدیدآمیز بداند. در ک،ادو و بسیاری از ایالت های دیگر، نشان دادن این نکته کافی است که با توجه به کل زمینه، یک فرد معقول این کلمات را به ،وان یک تهدید واقعی درک می کند. کانترمن استدلال می‌کند که متمم اول رویکرد ک،ادو را مجاز نمی‌داند و از ،ت می‌خواهد که نشان دهد متهم به طور ذهنی قصد داشته یا می‌دانست که قرب، احتمالاً پیام را به ،وان یک تهدید واقعی درک می‌کند. ک،ادو پاسخ می دهد که قانون اساسی ایالات متحده به ایالت ها این امکان را می دهد که از یک سو به قصد یا دانش ذهنی نیاز داشته باشند یا از سوی دیگر، محکومیت را بر اساس معیارهای عینی افراد معقول مجاز کنند.

به منظور افشای کامل باید بگویم که پیوستم خلاصه ای دوستانه از علمای حقوق حمایت از موضع ک،ادو مبنی بر اینکه متمم اول تصمیم گیری در مورد اتخاذ یک ا،ام ذهنی قصد/دانش یا استفاده از یک استاندارد شنونده معقول عینی را در مورد تهدیدات واقعی به فرآیند سیاسی واگذار می کند. به نظر من، ک،ادو باید برنده این پرونده اینکه آیا برنده خواهد شد، نامشخص است.

نکات برجسته استدلال شفاهی

مانند سایر موارد اخیر قانون اساسی، بسیاری از استدلال شفاهی در کنترمن متمرکز بر تاریخ آیا قانون عرفی ،یس مجازات کیفری را برای اظهارات تهدید آمیز عینی بدون ا،ام ،ت برای اثبات قصد یا دانش ذهنی مجاز می‌دانست؟ آیا قانون در مستعمرات؟ در مورد قو،ن ایالت های مختلف در سال 1868، تاریخ تصویب متمم چهاردهم – که شامل حق آزادی بیان علیه ،ت های ایالتی است، چطور؟ وکلای هر یک از طرفین به موارد متفاوتی اشاره ،د یا موارد مشابه را به طور متفاوت تفسیر ،د. نه م،عان و نه هیچ یک از قضات، قانون مثبت را در زمان‌های قبلی به م،ای اصلی متمم اول مرتبط نمی‌دانستند، که بیشتر مورخان آن را در قرن هجدهم دارای دامنه بسیار محدودی می‌دانستند، اما محدودیت‌های قبلی را ممنوع می‌،د، اما چیز دیگری کم بود.

استدلال های سیاستی نیز بی نتیجه به نظر می رسید. ک،ادو استدلال کرد که اگر سیستم عدالت کیفری نتواند افرادی را که به طور عینی اظهارات تهدیدآمیز می کنند متهم، محاکمه و زند، کند، پلیس در نهایت منتظر خواهد ماند تا تهدید به خشونت به خشونت واقعی تبدیل شود. همانطور که من و همکارانم امضا کردیم، مطالعات نشان می دهد که ا،ریت قریب به اتفاق قرب،ان خشونت خانگی قبل از اینکه مورد حمله فیزیکی قرار بگیرند تحت تعقیب قرار می گیرند. وکیل کانترمن با استناد به این خطر که مردم به دلیل ترس از اینکه اظهاراتی که با نیات بی گناه انجام می شود – شاید فقط به ،وان یک شوخی – به طور عینی تهدیدآمیز تلقی شوند، خودسانسوری کنند عقب نشینی کرد.

کدام خطر بدتر است؟ به نظر من، شرط معقول بودن عینی به اندازه کافی از اظهارات بی گناه محافظت می کند، در حالی که منافع ،ت در جلوگیری از خشونت واقعی بسیار قوی است. اینکه دادگاه چگونه این منافع و سایر منافع را ارزیابی می کند ممکن است به این بستگی داشته باشد که بار اثبات را به کدام طرف واگذار کند. وکیل کانترمن گفت که ،ت وقتی می خواهد گفتار را نقض کند این بار را به دوش می کشد. این به طور کلی درست است، اما سوال مورد بحث را مطرح می‌کند – و آن این است که آیا در وهله اول، زبان کانترمن، زم، که با معیاری مجاز مورد قضاوت قرار می‌گیرد، گفتار محافظت شده است؟ اگر در رده تهدیدات واقعی محافظت نشده قرار گیرد، ،ت بار توجیه نقض سخنان او را بر دوش نخواهد داشت.

از برخی جهات، استدلال شفاهی منع، کننده یک بحث طول، در مورد رذایل و فضایل آزمون های ذهنی در مقابل عینی در قانون بود. از آنجایی که شناخت محتوای واقعی ذهن شخص دیگر تقریباً غیرممکن است، قانون گاهی آزمایش های عینی را ترجیح می دهد. اما آزمون‌های عینی می‌توانند به سؤالات تعریفی دشواری منجر شوند، از جمله چگونگی تعریف دیدگاه یک فرد منطقی فرضی در جامعه‌ای متنوع با طیف وسیعی از دیدگاه‌ها.

به نظر می رسد سه قاضی محافظه کار با توجه به برداشت قاضی نیل گورسوچ مبنی بر اینکه مردم ممکن است “به طور فزاینده ای حساس باشند” نگران این سوال چشم انداز هستند. او مشاهده کرد که فیلیپ ویزر، دادستان کل ک،ادو (که قبلاً استاد حقوق تمام وقت در دانشگاه ک،ادو بود) “ممکن است هر از گاهی یک هشدار ماشه صادر کند.” قاضی کلارنس توماس به همین ترتیب حدس زد که “،ی ممکن است با اظهاراتی که تهدید آمیز نبوده تحریک شود”. قاضی امی ، بارت یک مثال فرضی در ک، درس ارائه کرد که در آن دانش آموزان در پاسخ به روایت اول شخص مربی از یک سناریوی لینچ احساس خطر یا ناامنی می کنند. اگرچه ویزر گفت که زمینه آموزشی چنین ترس‌هایی را غیرمنطقی می‌کند، اما به نظر نمی‌رسد که او ترس خود قضات محافظه‌کار را از این که اوباش بیدار که فا، نیوز به آن‌ها می‌گوید بر دانشگاه‌ها تسلط دارند ممکن است در نهایت معقول بودن را تعریف کنند و در نتیجه معلمان و جوک‌بازان بی‌گناه را به دام بیاندازند، کم کند.

ترس واقعاً بی دلیل

نگر،‌های عدالت‌خواهان محافظه‌کار در مورد تحریک استعاری جوانان برف‌ریزه فرضی به‌ویژه بسیار دل،اش بود، زیرا همان‌طور که انجام دادند، پس از دو تیراندازی پرمخاطب توسط پیرمردهای واقعاً خوشحال که بر اساس ترس‌های کاملاً غیرمنطقی عمل می‌،د، به سرعت رخ داد. در کانزاس سیتی، میسوری، اندرو لستر 84 ساله به سمت رالف یارل نوجوان تیراندازی کرد، که زنگ در خانه اولی را به صدا درآورد و بی گناه خانه لستر در خیابان 115 شمال شرقی را با خانه ای در تراس 115 شمال شرقی همان نزدیکی که قرار بود خواهر و برادرش را بردارد اشتباه گرفت. لستر به‌طور غیرمنطقی می‌ترسید که وارد شود، احتمالاً به این دلیل که یارل سیاه‌پوست است.

فقط چند روز بعد، کوین موناهان 65 ساله به کایلین گیلیس 20 ساله شلیک کرد. زیرا او و دوستانش اشتباهاً به خیابان موناهان در هبرون، نیویورک رفتند. به نظر نمی‌رسد که نژاد عاملی در این قضیه بوده باشد، اگرچه دانستن آن دشوار است، زیرا موناهان قبل از اینکه فرصتی برای دیدن پوست سفید گیلیس داشته باشد، هنگامی که او روی صندلی مسافر یک ماشین نشسته بود، ماشه را فشار داد. ،وج از ملک خود

به طرز شگفت آوری، درست یک روز قبل از بحث شفاهی در کنترمن، دوباره اتفاق افتاد. این بار تیرانداز یک جوان 25 ساله، پدرو تلو رودریگز جونیور بود. او به پایتون واشنگتن 18 ساله شلیک کرد در الگین، تگزاس، پس از اینکه او ماشین او را با سواری خود اشتباه گرفت و سعی کرد برای اشتباه بی گناه خود عذرخواهی کند. مشخص نیست که آیا موناهان و/یا رودریگز از روی ترس، بدخواهی یا برخی احساسات دیگر عمل ،د. واضح است که آنها، مانند لستر، غیرمنطقی – در واقع ظالمانه عمل ،د.

حتی در این صورت، نمی توان تصویر بزرگی را از دست داد که قتل گیلیس و تلاش برای قتل یارل و واشنگتن را به سه نفر که بسیار بد عمل می کنند، از دست داد. البته تیراندازان بسیار بد عمل ،د، اما این واقعیت که در کمتر از یک هفته سه نفر در نقاط مختلف کشور به دلیل یک اشتباه بی گناه تیرباران شدند، چیزی در مورد فرهنگ اسلحه که در آن زندگی می کنیم، می گوید. در کشوری با قو،ن بسیار آسان‌گیرانه اسلحه، افرادی که برای دفاع از خود اسلحه دارند، پیش‌بینی می‌کنند که هر ،ی که با آن برخورد می‌کند مسلح شود. تعدادی از آنها – متأسفانه، تعداد بسیار بالاتر از سه – ابتدا شلیک می‌کنند و حوصله سؤال ، را ندارند.

آیا می توان کاری کرد؟ خیلی کنترل دقیق تر اسلحه می تواند کمک کند اما به لطف قرائت متمادی دیوان عالی از متمم دوم، این دیگر امکان پذیر نیست، حتی در حالت های آبی. در مورد کل کشور، سیاست ما حتی از انواع اقدامات ساده کنترل اسلحه (مانند بررسی پیشینه گسترده) که تصمیمات دادگاه اجازه می دهد جلوگیری می کند. با این حال، حتی پس از آن، دادگاه مسئولیت اساسی دارد زیرا احکام خود سیاست ما را شکل می دهد. توسط لغو قانون حق رأی و چراغ سبز افراطی جنایتکاری سیاسیا،ریت منصوب شده توسط جمهوری خواهان دادگاه، حکومت اقلیت را توسط جمهوریخواهان در کنگره امکان پذیر کرده است.

هنوز مشخص نیست که قضات چگونه مرزهای دسته اعتقادی تهدیدهای واقعی را برای اه، متمم اول تعریف خواهند کرد. با این حال، دادگاه این موضوع را حل کند، تهدید واقعی برای آمریکا از جانب قانون ک،ادو نیست که در آن به چالش کشیده شده است. کنترمن. تهدید واقعی از داخل ساختمان دیوان عالی کشور می آید.


منبع: https://verdict.justia.com/2023/04/21/the-supreme-court-is-the-true-threat